บ้านญี่ปุ่นของป้าและครอบครัว
ความเดิมตอนที่แล้ว...มีพูดถึงสมาชิก 6 คนภายในบ้าน
นอกจากคุณป้าแล้ว ไม่มีใครพูดไทยได้เลย =w= (เฮ) 
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เราก็สนิทกับ ยูกินะจัง ได้นะ ^_^ ยูกินะอายุน้อยกว่าเราแค่ปีเดียว
 
บันทึก 'ค่านิยม เรียน vs ทำงาน'
ยูกิเป็นสาวน้อยที่พอจบมอหกแล้วก็ตัดสินใจไม่เรียนต่อมหาลัย เธอทำงานเลย
และมันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับชาวญี่ปุ่น (หรืออีกหลายๆ ชาติ) เพราะนอกจากยูกิแล้ว เราก็มีเพื่อนญี่ปุ่นคนอื่นที่ตัดสินใจไม่เรียนเหมือนกัน และดูเหมือนว่าค่านิยมของคนญี่ปุ่นจะไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้
ผิดกับประเทศไทย ที่ถ้าไม่ต่อปริญญานี่หางานทำดีๆ ไม่ได้เลย!
ส่วนงานที่ยูกิทำนั้น เรียกกันว่า ไบโตะ (งานพิเศษ) ที่จะรับเงินเป็นชั่วโมงๆ (ชั่วโมงนึงได้ประมาณ1000เยน = 310 บาท)
ยูกิก็มาอธิบายให้ฟังว่า เธอทำงานสองกะ กะแรก 6.00-9.00 ทำที่ Mini Stop (คือๆ เซเว่นแหละ)
 
 
ส่วนกะที่สองจะเริ่มตอน 17.00 แล้วเลิกงานประมาณ 22.00 ทำที่ร้านขายหนังสือ
คิดดูคร่าวๆ วันนึงก็ได้ซัก 8000 เยนแล้วอ่ะ Sealed 2480 บาท!
 
 
บันทึก 'ยูกินะพาเที่ยวห้าง Aeon'
เนื่องจากยูกิพอจะมีเวลาว่างช่วง สิบโมงเช้า จนถึงสี่โมงเย็น เธอก็เลยอาสาจะพาเที่ยว กิกิ
ห้าง Aeon เป็นห้างแถวๆ สนามบินนาริตะ ดังนั้นแล้วเราก็เจอคนไทยเยอะเลยแหละ
คนที่ขับรถไปส่งคือ พี่ชายของยูกินะ คาสึฮิสะซัง (ซึ่งเราก็เรียก นี่จังๆๆๆ (พี่ชาย) ตามยูกินั่นแหละ)
แล้วมันเป็นธรรมดาเนอะ! พอบอกบ้านป้ามีลูกชายอายุ26 อยู่ด้วย...เพื่อนทักกันเข้ามาเต็มเฟส
'หล่อมั้ยมึง' 5555555 ก็ไม่ได้หล่อ แต่ว่าเป็นคนใจดีอยู่นะ
 
เอาล่ะ การเที่ยวห้างได้เริ่มขึ้น...สาวๆ อย่างเราก็เริ่มจาก 'พุริคุระ' ก่อนเลย!!! 
ยูกิชวนถ่ายตั้งสองใบแน่ะ 5555 แต่อย่าได้เอาตู้ไทยไปเทียบกับญี่ปุ่นเชียว คนละอย่างเลย
ของญี่ปุ่นนี่ไม่ต้องตัดแบ่งนะ หลังแต่งรูปเสร็จ มันจะมีให้เลือกเลยว่ามากี่คน
แล้วรูปมันก็จะหล่นมาตามจำนวนคนที่เรากด ยิ่งหลายคนก็จะได้ใบเล็กลงเรื่อยๆ
ปล.ถ่ายครั้งนึงก็ราคา 400 เยน จ้า
 
 
นอกจากนี้ยูกิยังทำโปรโมชั่นกับตู้พุริ คือจ่ายเดือนละ 500 เยน แล้วทุกครั้งที่ถ่ายรูป พอใส่เบอร์โทรศัพท์ลงไป (มันจะถามหลังแต่งรูปเสร็จ) รูปทั้งหมดก็จะถูกส่งเข้ามือถือทันที ดังนั้นก็จะได้รูปชัดๆ มาเต็มเลย ^v^
 
 
 
บันทึก 'ไบโตะของยูกินะ'
ระหว่างเดินทางไปก็นั่งคุยกับยูกิบนรถเมล์...ทว่า สมองกลับเริ่มล้าแล้ว
มันไม่เคยล้าเท่าวันนี้มาก่อน เพราะต้องคอยแปลญี่ปุ่นเป็นไทยทั้งวัน =w=
หน่าๆ แต่ก็ดีใจนะ ในที่สุดสิ่งที่เรียนมาก็ได้ใช้แล้ว! ...แต่ในทางกลับกัน ก็ได้รู้ตัวด้วยว่า
ภาษาญี่ปุ่นของตัวเองมันยังอ่อนหัดนัก! อยากบอกเลยว่า ต่อให้อยู่ในห้องเรียนจะได้ A แต่ใช่จะเก่งในการใช้จริง Tongue out 
 
เอาล่ะ แล้วในที่สุดก็ถึงที่ทำงานของยูกิ
เป็นร้านหนังสือใหญ่ๆ ในเขตนาริตะ...ก็จะมีทั้งการ์ตูนและนิตยสารวางอยู่เต็มไปหมด
นึกถึงคิโนะคุนิยะ เซ็นเวิล บ้านเราเอาไว้ แบบนั้นแหละ Surprised แต่ละเล่มน่าซื้อชะมัด ออกนำหน้าไทยไปไม่รู้ไหนต่อไหน (แต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไรเลย 555)
 
 
บันทึก 'คุยกันอย่างโอตาคุ Girl comic'
มีอยู่วันนึงในญี่ปุ่นที่เรานอนอยู่บ้านเฉยๆ เพราะยูกิไม่ว่างออกไปเที่ยวเป็นเพื่อน
แล้วเราก็ยังไม่พร้อมจะเที่ยวเดี่ยว Frown ยูกิเห็นเราท่าทางเซ็งๆ เธอก็เลยไปขนหนังสือการ์ตูนมาให้เต็มไปหมด!
 
 
เราก็ถามยูกิว่า ตอนนี้เรื่องไหนดังที่สุดในญี่ปุ่น คำตอบคือ เมื่อความรักมาทักทาย
อ๊าาาา เรื่องนี้เราก็อ่าน แล้วเราก็ชอบมากๆ เหมือนกัน อิอิ
 
บันทึก 'ร้านเช่าหนังสือและซีดี'
ก่อนอื่นก้บอกก่อนว่า ต่างชาติเช่ามะด้ายน้า~~~ เพราะต้องมีบัตรสมาชิก แล้วถ้าจะสมัคร ก็ต้องเป็นคนญี่ปุ่นเท่านั้น
ป้าเป็นคนพามาเช่าล่ะ อิๆ Cool (ป้าไม่ใช่คนญี่ปุ่น แต่ถือสัญชาติทางนั้น ไม่มีปัญหา)
พูดถึงดีวีดีก่อน คือเยอะมาก การ์ตูนเก่า หรือการ์ตูนน่าสนใจที่บ้านเราไม่มีลิขสิทธิ์ไรงี้ ก็เลยไปเช่า
เคียววะโค่ยโอ๊ะฮาจิเมะมาชิเตะ (เมื่อความรักมาทักทาย ฉบับอนิเม)
แล้วก็เช่าการ์ตูนจอมโจรคิดมา (เดือนที่เราไป ประเทศไทยยังไม่เอามาทำ แต่ตอนนี้ Tiga ได้ลิขสิทธิ์ไปและ)
ค่าเช่าแผ่นละประมาณ60บาท (2แผ่นพอ ขลุกขลิก)
จริงๆ อยากเช่านูเบภาคมูฟวี่ แต่ที่ร้านบอกมีคนเช่าไป เซ็งเว่อออ
ทีนี้ด้านหนังสือการ์ตูนบ้าง ค่าเช่าเล่มละ18บาท การ์ตูนนำที่บ้านเราแปลไปไกล -.,-
การ์ตูนญี่ปุ่นไม่มี 'ควับ' 'ผ่าง' 'จุ๊บ' นะ 555555555
 
つづく
_______________________________________
 
จะดีใจมาก หากผู้ที่แวะเข้ามาอ่านจะกรุณาคอมเม้นให้ความเห็นอะไรบางอย่าง ^_^

Comment

Comment:

Tweet

อ่านมาถึงตอนที่สองแล้วค่ะ ไม่รู้สิ พออ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นตามไปด้วยเลย อยากมีโอกาสได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นบ้างจัง 5555 ขอบคุณด้วยนะคะที่มาแบ่งปันประสบการณ์ >O< สนุกแถมได้ความรู้เล็กๆ น้อยๆ ด้วยคะ

#1 By Minmean (115.87.124.44) on 2013-10-06 16:59

Code Here.